رالی جدید در بازار آهن آلات: از شوک بنزین تا تغییرات ارزی

به گزارش آهن آنلاین؛ بازار آهن‌آلات این روزها در نقطه‌ای قرار دارد که تغییرات بیرونی و درونی با سرعتی کم‌سابقه بر یکدیگر اثر می‌گذارند. از یک‌سو افزایش نرخ بنزین و اصلاحات سهمیه‌ای، بر هزینه حمل‌ونقل و کل زنجیره تأمین سایه انداخته و از سوی دیگر سیاست‌های ارزی جدید برای زنجیره فلزی، نشانه‌هایی از تلاش برای کنترل جریان نقدینگی، رقابتی‌تر کردن صادرات و مدیریت بازگشت ارز را نمایان کرده است. در همین فضای چندلایه، رفتار متناقض برخی مقاطع فولادی از ثبات نسبی میلگرد تا جهش ناگهانی ورق بازار را وارد فاز تازه‌ای از ابهام کرده و فعالان را به تحلیل محتاطانه‌تری واداشته است.

سایه نرخ بنزین بر زنجیره تأمین آهن‌آلات

افزایش نرخ بنزین به‌ویژه در سطح سوم که از نیمه آذرماه با قیمت ۵ هزار تومان برای کارت اضطراری اعمال شد نقطه آغاز موج تازه‌ای از فشار بر زنجیره تأمین آهن‌ آلات بوده است. درحالی‌که نرخ‌های اول و دوم ثابت مانده‌اند، اما محدودیت‌های جدید برای دارندگان چند خودرو، حذف سهمیه برخی خودروهای سازمانی و کاهش سهمیه سی‌ان‌جی‌سوزها، عملاً هزینه حمل برای بخش قابل‌توجهی از ناوگان را افزایش داده است. این تغییر، بنا به ماهیت پرمصرف حمل‌ونقل در صنعت فولاد و آهن‌آلات، نه یک هزینه جانبی، بلکه یک عامل تعیین‌کننده در شکل‌گیری قیمت‌های جدید محسوب می‌شود؛ چراکه حتی ۵ تا ۱۰ درصد افزایش هزینه حمل، قیمت پروفیل و سایر محصولات مانند میلگرد، ورق یا شمش را تغییر دهد. این اثر هنوز در بازار به‌طور کامل دیده نشده، اما نشانه‌های اولیه آن از جمله افزایش ۵۰۰ تا ۳۰۰۰ تومانی برخی ورق‌ها به‌خوبی نشان می‌دهد که بازار آرام‌آرام وارد فاز جدیدی از تعدیل قیمتی می‌شود.

چرخش ارزی در زنجیره فلزی و اثر آن بر رفتار تولیدکنندگان

سیاست جدید مبنی بر انتقال بخشی از ارز حاصل از صادرات زنجیره فلزی به تالار دوم، یکی از مهم‌ترین متغیرهای پشت‌پرده تغییرات اخیر است. این اقدام در ظاهر با هدف افزایش شفافیت، بازگشت بهتر ارز و تقویت رقابت‌پذیری انجام شده، اما در لایه عمیق‌تر، پیامی مهم برای تولیدکنندگان دارد: زنجیره فلزی باید ارزش افزوده بیشتری ایجاد کند تا از امتیازات بالاتر صادراتی بهره‌مند شود. این پیام سبب شده تولیدکنندگان محصولات با ارزش افزوده پایین‌تر رفتار محتاطانه‌تری پیش بگیرند؛ چراکه انگیزه صادرات برای آن‌ها کاهش می‌یابد و فشار فروش داخلی بیشتر می‌شود. در مقابل، تولیدکنندگان مقاطع با ارزش افزوده بالاتر، مانند ورق‌های خاص یا محصولات پوشش‌دار، سیاست تهاجمی‌تری در قیمت‌گذاری اتخاذ کرده‌اند؛ امری که بخشی از نوسان شدید قیمت ورق در سازمان بورس و معاملات بازار آزاد را نیز توضیح می‌دهد.
بنابراین تضاد رفتاری بین میلگرد که عمدتاً ثبات نشان می‌دهد و ورق که افزایش قابل توجه داشته نه یک اتفاق مقطعی، بلکه خروجی طبیعی سیاست‌های ارزی جدید است.

بازار داخلی؛ ثبات میلگرد در برابر جهش ورق

نگاهی به رفتار روزهای اخیر بازار نشان می‌دهد که میلگرد همچنان یکی از آرام‌ترین مقاطع بوده و در بسیاری از کارخانه‌ها قیمت میلگرد با ثبات همراه بوده است. در برخی واحدها حتی کاهش ۱۰۰ تا ۳۰۰ تومانی نیز ثبت شده که نشان‌دهنده ضعف تقاضای مصرفی و احتیاط خریداران است. این در حالی است که معاملات شمش بلوم نیز نشانی از حرکت صعودی قدرتمند نداشت و در مسیر خنثی حرکت کرد. اما در نقطه مقابل، ورق سیاه، ورق روغنی، ورق گالوانیزه و حتی پروفیل، روندی متفاوت را تجربه کرده‌اند. ورق سیاه با افزایشی بین ۴۰۰ تا ۱۵۰۰ تومان در بیشتر کارخانه‌ها قیمت‌گذاری شده و برخی ورق‌های خاص نیز جهشی بالاتر داشته‌اند. حتی پروفیل که معمولاً روندی همسو با میلگرد دارد، با رشد ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ تومانی مواجه شده است.
این رفتار دوگانه نه‌تنها سیگنال تغییر مسیر بازار را منتقل می‌کند، بلکه احتمال می‌دهد کارخانه‌هاد به‌ویژه در بخش ورق خود را برای افزایش هزینه‌های حمل، انرژی و مواد اولیه آماده می‌کنند. از سوی دیگر معامله ورق HR با نرخ معادل دلار بالای ۱۰۵ هزار تومان در بورس کالا نیز به‌عنوان یک نقطه عطف شناخته شد؛ نقطه‌ای که بسیاری آن را نه یک رفتار طبیعی بازار، بلکه یک «رانش ساختاری» می‌دانند که هدفش تقویت انگیزه در بازار سهام و حفظ جذابیت معاملاتی بوده است.

چشم‌انداز کوتاه‌مدت بازار آهن‌آلات؛ حرکت آرام اما تورمی

با کنار هم قرار دادن متغیرهای حمل‌ونقل، سیاست‌های ارزی، رفتار مقاطع مختلف و سیگنال‌های بورس کالا، چشم‌انداز کوتاه‌مدت بازار را می‌توان این‌طور توصیف کرد:
بازار در حال حرکت به سمت یک تورم خزنده است؛ تورمی که نه با شوک‌های ناگهانی، بلکه با موج‌های آرام اما مداوم خود را نشان می‌دهد. میلگرد احتمالاً همچنان فاصله خود را با موج‌های جهشی حفظ می‌کند و مسیر آرام‌تری را طی خواهد کرد؛ زیرا بازار مصرف واقعی در رکود است و پروژه‌ها با کمبود نقدینگی مواجه‌اند. اما ورق، پروفیل و برخی مقاطع صنعتی دیگر، بیشتر تحت تأثیر هزینه‌های تولید قرار دارند و در صورت ادامه افزایش هزینه‌های حمل و انرژی، احتمالاً رشد تدریجی قیمت را تجربه خواهند کرد.
آنچه در نهایت می‌تواند مسیر بازار را تغییر دهد، دو عامل است:

• نخست: میزان موفقیت سیاست‌های ارزی در بازگرداندن ارز صادراتی و کنترل نوسانات بازار
• دوم: نحوه اجرای سیاست جدید بنزین و تأثیر کامل آن بر شبکه حمل‌ونقل. اگر هر دو متغیر هم‌جهت عمل کنند، بازار آهن‌آلات در زمستان امسال شاهد نوسان‌های قابل‌پیش‌بینی‌تری خواهد بود؛ اما اگر یکی از این دو محور با اختلال مواجه شود، امکان دارد بازار وارد فاز جدیدی از التهاب دور از انتظار شود.