دوئل قیمتی زنجیره فولاد و آهن آلات در بازار و بورس

به گزارش آهن آنلاین؛ آغاز زودهنگام قطعی برق در واحدهای فولادی عرضه را به سمت محدودیت کشانده است و در مقابل به دلیل رکود در بخش مسکن و ساخت و ساز باعث افت تقاضا شده و این موضوع نیز عرضه‌کننده‌های بزرگ را به سمت کانالیزه کردن عرضه سوق داده است. در تالار صنعتی بورس کالای ایران عرضه‌های اعتباری در همه زنجیره مشاهده می‌شود و این موضوع باعث شده تا قیمت در بورس کالا و بازار فاصله بگیرند. از طرفی قیمت در تالار صنعتی بالا باقی می‌‌‌‌‌‌ماند اما مشتریان محصول خریداری شده از بورس کالا را زیر قیمت در بازار آزاد عرضه می‌کنند و این روند موجب شده تا فاصله قیمتی بورس با بازار آزاد افزایش یابد و اختلاف قیمت بین دو بازار باعث عقب‌نشینی تقاضا و محدودیت عرضه می‌شود. 

به طور کلی این روند قیمتی و وضعیت عرضه و تقاضا در زنجیره فولاد در کنار قطع برق در فصل گرما موجب تشدید رکود در این بازار می‌شود. میلگرد به عنوان محصول نهایی زنجیره فولاد مشتری ندارد و بازار شمش نیز با مشکل تقاضا مواجه است و از یک سو محدودیت انرژی عرضه محصول میانی در تنگنا قرار داده است و در مجموع فعالان و تولیدکننده‌های شمش با مشکل تولید و عرضه محصول خود مواجه هستند و در مقابل نیز به دلیل کمبود تقاضا بازار برای فروش نیست کساد است و همه این موضوع‌ها در نهایت به موضوع نقدینگی ختم می‌شود که تقریبا همه فعالان این حوزه با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. در حال حاضر تولید شمش کار آسانی نیست.

همچنین از نظر قیمتی باید گفت که فولاد ظرفیت زیادی برای کاهش ندارد، قیمت شمش در اردیبهشت سال گذشته در کانال 20 هزار تومان به ازای هر کیلوگرم و نرخ ارز مبادله نیز در کانال 61 هزار تومان بود و این در حالی است که ارز مبادله در حال حاضر در کانال 69 هزار تومان است و هزینه تولید چیزی حدود 45 درصد افزایش یافته است، در نتیجه قیمت پایه شمش برای تولیدکننده کمتر از 28 هزار تومان و آهن اسفنجی کمتر از 16 هزار تومان و برای میلگرد نیز کمتر از 33 هزار تومان به ازای هر کیلوگرم صرفه اقتصادی ندارد. در نهایت بازار آزاد تا جایی که امکان دارد متوقف می‌شود تا قیمت آهن آلات در تالار صنعتی بورس کالای ایران به آن برسد و این در حالی است که تالار صنعتی ظرفیت این قیمت‌ها را ندارد.

بازار فولاد چشم‌انتظار مذاکرات

در حال حاضر بازار داخلی فولاد با دو موضوع مواجه است، موضوع اول نتیجه مذاکرات بین ایران و امریکا است که بازار فولاد در انتظار نتیجه نشسته است که در صورت رفع تحریم‌ها درهای بیشتری از بازارهای جهانی به روی فولاد ایرانی باز خواهد شد. انتظار موجب شده تا فعالان فولادی دست از کار بکشند تا نتایج به قطع مشخص شود تا تصمیم‌های تازه‌ای برای صنعت خود بگیرند و از این رو معاملات در بورس کالا نیز به صورت بی‌رمق همراه کاهش قیمت انجام می‌شود. موضوع دوم مسئله نقدینگی است که بانک‌ها تسهیلات خود را به روی صنایع بسته‌اند و سرمایه‌ها بیشتر دز حوزه طلا و مسکن خوابیده است و سرمایه‌گذارهای اندکی علاقمند به حوزه معدن و صنعت و فولاد هستند. بازار فولاد تا مشخص شدن نتایج مذاکرات با همین روند پیش می‌رود و قیمت‌ها کاهشی هستند و تقاضا همچنان نزولی است و با وضعیت فعلی چشم‌انداز کمتر از 30 هزار تومان به ازای هر کیلوگرم  دور از انتظار نیست و با تشدید محدودیت‌های انرژی وضعیت بازار فولاد ملتهب‌تر خواهد شد.

در بازار روز یکشنبه 14 اردیبهشت ماه کف قیمت پیشنهادی برای میلگرد  در بازه 34 هزار و 500 تومان تا 35 هزار و 500 تئمان به ازای هر کیلوگرم بود و قیمت هر شاخه تیرآهن ذوب آهن با افزایش 50 تا 100 هزار تومان همراه بود. به طور کلی بازار فولاد آرام است و هیچ هیجان عرضه و تقاضایی وجود ندارد.