افزایش هزینه انرژی؛ چالشی تازه برای صنعت فولاد در اقتصادهای غربی

 به گزارش آهن‌آنلاین؛ بازار جهانی فلزات و فولاد طی سال‌های اخیر دستخوش تغییرات قابل توجهی شده است. از یک سو، چین با توسعه زیرساخت‌های بین‌المللی و سرمایه‌گذاری‌های کلان، سلطه خود را بر زنجیره تأمین فلزات افزایش داده و از سوی دیگر، بحران‌های انرژی در ایالات متحده و اروپا به افزایش قیمت‌ها و فشارهای اقتصادی منجر شده است. در این میان، تحولات تجاری میان آمریکا، کانادا و مکزیک و تغییرات در تجارت ریلی، آینده‌ی صنعت حمل‌ و نقل را تحت تأثیر قرار داده‌اند. همچنین، تولیدکنندگان بزرگ میلگرد در جهان با رقابت فشرده‌ای مواجه شده‌اند و صنعت فولاد ترکیه نیز با بحران‌های بی‌سابقه‌ای دست و پنجه نرم می‌کند.

نفوذ چین در بازار فلزات و معادن

 چین در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای را در بخش فلزات و معادن تحت ابتکار «کمربند و جاده» انجام داده و در سال ۲۰۲۳، بیش از ۲۱ میلیارد دلار در این بخش سرمایه‌گذاری کرده است. این کشور به دلیل دانش فنی و توانایی در تأمین مالی پروژه‌های کلان، موقعیت خود را در بازارهای جهانی مستحکم‌تر کرده است. چین بیش از نیمی از تولید جهانی فلزات باتری مانند لیتیوم، کبالت و منگنز را در اختیار دارد و در تلاش است تا با ایجاد محدودیت‌های صادراتی، کنترل بیشتری بر زنجیره تأمین جهانی اعمال کند. هم‌زمان، کشورهای غربی مانند آمریکا به دنبال کاهش وابستگی خود به چین و توسعه شبکه‌های تأمین جایگزین هستند.

افزایش قیمت انرژی و تأثیر آن بر صنایع

 در ایالات متحده، افزایش قیمت انرژی در زمستان اخیر موجب شده تا هزینه‌های خانوارها به‌طور متوسط ۱۰٪ افزایش یابد. کاهش بی‌سابقه ذخایر گاز طبیعی و صادرات بالای پروپان به افزایش فشار بر مصرف‌کنندگان منجر شده است. اروپا نیز با بحران انرژی مواجه است، به‌طوری که بسیاری از خانوارها با «فقر انرژی» دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این بحران نه‌تنها بر هزینه‌های زندگی اثرگذار بوده، بلکه تولیدات صنعتی را نیز تحت تأثیر قرار داده است.

تجارت ریلی میان آمریکا، کانادا و مکزیک و نقش حمل‌ و نقل در فولاد

در سال ۲۰۲۴، ارزش تجارت ریلی بین این سه کشور به ۲۰۳.۱ میلیارد دلار رسید. اما تعرفه‌های جدید می‌توانند هزینه‌های حمل‌ونقل را افزایش داده و موجب کاهش رشد اقتصادی شوند. سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی، نظیر پل لاردو CPKC و دروازه بین‌المللی بارستو BNSF، اهمیت این بخش را نشان می‌دهد. با این حال، افزایش هزینه‌های تجارت و سیاست‌های جدید ممکن است بر چشم‌انداز رشد این صنعت اثر منفی بگذارد.

زیرساخت‌های حمل‌ونقل، از جمله خطوط ریلی، نقش کلیدی در جابه‌جایی مواد اولیه و محصولات فولادی دارند. بسیاری از کشورهای صنعتی، از جمله ایالات متحده و چین، از شبکه‌های ریلی گسترده برای انتقال سنگ آهن و فولاد استفاده می‌کنند.در همین راستا، تولید میلگرد که یکی‌از مهم‌ترین محصولات فولادی در صنعت ساخت‌وساز محسوب می‌شود، تحت تأثیر ظرفیت‌های حمل‌ونقل قرار دارد.

چین، هند، ژاپن، ایالات متحده و کره جنوبی از مهم‌ترین تولیدکنندگان میلگرد هستند. چین با تولید سالانه بیش از ۹۵ میلیون تن، بزرگ‌ترین تولیدکننده این محصول محسوب می‌شود. هند نیز به دلیل منابع غنی سنگ آهن و نیروی کار ارزان، در حال گسترش ظرفیت تولیدی خود است. ژاپن، ایالات متحده و کره جنوبی با استفاده از فناوری‌های پیشرفته، میلگردهای با کیفیت بالایی تولید می‌کنند که در صنایع مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بحران صنعت فولاد ترکیه

ترکیه که یکی از صادرکنندگان مهم فولاد در جهان محسوب می‌شود، با بحرانی جدی در این صنعت روبه‌رو است. کاهش تقاضای جهانی، رکود در بازارهای هدف، تعرفه‌های تجاری و محدودیت‌های وارداتی باعث کاهش صادرات فولاد این کشور شده است. در ادامه به نمودار صادرات آهن و فولاد ترکیه در ۵  سال گذشته میپردازیم که  بر اساس داده‌های پایگاه اطلاعاتی COMTRADEسازمان ملل درباره تجارت بین‌المللی، صادرات آهن و فولاد ترکیه در سال ۲۰۲۳ به ۸.۸۶ میلیارد دلار رسیده بود، هرچند هنوز داده های سال ۲۰۲۴ منتشر نشده است، ولیکنن راه طولانی برای بازگشت صنعت این کشور به اوج خود دارد.  

 از سوی دیگر، افزایش قیمت انرژی، محدودیت در تأمین مواد اولیه و افت ارزش لیر، هزینه‌های تولید را بالا برده و حاشیه سود کارخانه‌ها را کاهش داده است. این شرایط، بسیاری از شرکت‌های فولادی ترکیه را ناچار به کاهش ظرفیت تولید، اخراج نیروی کار و حتی تعطیلی موقت خطوط تولید کرده است. ادامه این روند می‌تواند موقعیت ترکیه در بازار جهانی فولاد و آهن آلات را تضعیف کند.

بازار جهانی فلزات و فولاد در حال تجربه تغییرات عمیقی است. نفوذ چین در زنجیره تأمین فلزات، بحران‌های انرژی در غرب، تحولات تجاری در آمریکای شمالی و بحران‌های تولیدی در ترکیه، همگی نشان‌دهنده‌ی آینده‌ای پرچالش برای این صنعت هستند. دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ باید استراتژی‌های جدیدی برای حفظ رقابت‌پذیری و مدیریت ریسک‌های موجود اتخاذ کنند. آینده‌ی این صنعت وابسته به سیاست‌های اقتصادی، توسعه فناوری‌های جدید و تعاملات تجاری میان قدرت‌های بزرگ جهانی خواهد بود.