قیمت میلگرد منتظر چراغ سبز ساخت‌ و ساز

به گزارش آهن آنلاین – روزهای سخت بازار آهن‌آلات به رغم بسیاری از پیش‌بینی‌ها همچنان راکد است. سطح تقاضا در پایین‌ترین حد ممکن، بازار مسکن و ساخت‌و‌ساز در رکود و حاشیه سود حداقلی در این حوزه، خروج سرمایه‌ها از این صنعت را جدی‌تر می‌کند. ضمن اینکه سیاست‌گذاری‌های غول‌های فولادی دنیا برای افزایش صادرات این محصولات، می‌تواند شرایط را سخت‌تر نیز بکند.

قیمت میلگرد در کشور به‌عنوان یکی از محصولات شاخص بازار مقاطع فولادی، طی دو ماه اخیر بدون نوسان جدی روی ۲۵۵۰۰ تا ۲۶۵۰۰ تومان باقی مانده است. قیمت تیرآهن نیز که در کارخانه طی سه ماه اخیر در بیشترین میزان به ۲۷۵۰۰ تومان به ازای هر کیلوگرم (خرداد ۱۴۰۳) رسیده بود، امروز برای عبور از قیمت ۲۷۲۰۰ تومان تلاش می‌کند. این شرایطی است که کم و بیش بر بازار همه محصولات فولادی حاکم است و ریسک سرمایه‌گذاری در آن را بالا می‌برد و مانع حفظ و توسعه بازار محصولات فولادی می‌شود.

موانع صادراتی محصولات فولادی

صادرات محصولات فولادی همواره از راهکارهایی است که در شرایط رکود بازار داخلی می‌تواند خطوط تولید و چرخش نقدینگی در این صنایع را حفظ کند. اما این راهکار نیز  به‌دلیل همراه بودن با موانع متعدد بالادستی، در شرایط امروز، نتوانسته کمک قابل توجهی به رونق این صنایع در کشور بکند. صادرات محصولات فولادی و مصنوعات آن در پنج ماهه سال جاری به حدود ۲.۶ میلیارد دلار رسید که میزان وزنی آن ۴.۹۸ میلیون تن بوده است.

براساس گزارش گمرک ایران، در گروه کالایی محصولات فولادی و مصنوعات آن در پنج ماهه نخست سال جاری، ۶۵۱ میلیون دلار شمش آهن و فولاد، ۴۵۵ میلیون دلار میلگرد، ۲۱۰ میلیون دلار ورق سیاه، ۱۴۰ میلیون دلار لوله و پروفیل‌های توخالی فولادی و ۱۳۵ میلیون دلار محصولات نیمه تمام آهن و فولاد، عمده‌ترین اقلام صادراتی بوده‌اند که در مجموع ۱.۶ میلیارد دلار از ارزش کل صادرات محصولات فولادی و مصنوعات آن را به خود اختصاص دادند.

دل به قیمت دلار نبندیم!

با اینکه امروز و در غیرفعال بودن همه محرک‌های قیمت بازار آهن‌آلات، به نظر می‌رسد چشم فعالان این حوزه به نوسانات قیمت دلار و قیمت جهانی فولاد است، اما حقیقت این است که این مولفه‌ها اگر بتوانند تغییری در قیمت محصولات این حوزه در کشور ایجاد کنند، اثربخشی آنها در سود بازار، تنها تا پایان موجودی انبارها است. زیرا پس از آن، نوسان این موارد در قیمت فولاد خام و محصولات میانی نیز تاثیر خواهد داشت و نه‌تنها سودی برای بازار ندارد، بلکه با افزایش نیاز به نقدینگی، باعث کوچک شدن بازار می‌شود. در واقع افزایش قیمت آهن تا زمانی که در طول زنجیره ارزش، به ایجاد ارزش افزوده منجر نشود، نمی‌تواند سود واقعی را وارد این حوزه کند.

چاره فولاد، رونق صادرات و ساخت و ساز است

یکی از موضوعاتی که کارشناسان حوزه اقتصاد در موضوع سودآوری صنایع فولادی بر آن اتفاق نظر دارند، نیاز بازار به برقراری نظام عرضه و تقاضاست. زیرا تا زمانی که بازار متقاضی مقاطع فولادی نباشد، تولید و افزایش قیمت، تاثیری بر نتیجه‌بخشی این معادله نخواهد داشت. در بازار محصولات فولادی نیز این تقاضا به‌طور عمده به دو طریق تحریک بازارهای مصرف داخلی و تقویت صادرات ممکن است.

مشکلات اقتصادی، اتمام زودهنگام کار دولت سیزدهم، توقف پروژه‌های عمرانی، رکود بازار مسکن و زمان مورد نیاز برای تغییر کابینه، باعث شد تا در سال ۱۴۰۳، بسیاری از پیش‌بینی‌ها برای رونق ساخت‌وساز و متعاقب آن خروج بازار آن و فولاد از رکود، به وقوع نپیوندد. بااین‌‎حال فعالان بازار با‌توجه‌به پیشینه دکتر اتابک، وزیر صنعت، معدن و تجارت دولت چهاردهم که پیشگامان صنعت ساختمان بوده، امیدوارند در این دوره سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌های انجام شده در جهت رونق پروژه‌های عمرانی، ساخت و ساز و صنایع فولادی کشور باشد.