بازار آهن آلات در فریز انتظاری؛ چشم‌ها به مذاکرات ایران و آمریکا دوخته شد.

به گزارش آهن آنلاین؛ در آستانه آغاز مذاکرات کلیدی میان ایران و آمریکا، بسیاری از بازارهای کالایی و مالی در وضعیتی میان انتظار و احتیاط قرار گرفته‌اند. وضعیتی که می‌توان آن را «فریز انتظاری» نامید. از بازار جهانی نفت گرفته تا بازار داخلی آهن‌آلات، قیمت‌ها نه نشانی از جهش دارند و نه میل جدی به عقب‌نشینی. هم‌زمان، قرار گرفتن در هفته‌های پایانی سال و نزدیک شدن به تعطیلات نوروز، رفتار معامله‌گران را محافظه‌کارانه‌تر کرده است.

بازار آهن در وضعیت تعلیق

تحولات اخیر در بازار جهانی نفت، به‌خوبی تصویر این تعلیق را نشان می‌دهد. بر اساس گزارش منتشرشده از سوی Reuters، قیمت نفت در آستانه مذاکرات ایران و آمریکا در ژنو، در محدوده‌ای ثابت نوسان کرده است. نگرانی از ریسک‌های عرضه، به‌ویژه پس از رزمایش دریایی ایران در نزدیکی تنگه هرمز، باعث شده معامله‌گران با احتیاط بیشتری موقعیت‌گیری کنند. از سوی‌دیگر، اظهارات رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، درباره مشارکت غیرمستقیم در مذاکرات و احتمال تمایل تهران به توافق، سیگنال‌هایی دوپهلو به بازار مخابره کرده است.

این وضعیت بلاتکلیف در نفت، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین شاخص‌های انتظارات تورمی و هزینه انرژی، به شکل غیرمستقیم بر بازار فولاد و آهن‌آلات نیز سایه انداخته است. فعالان بازار داخلی به‌خوبی می‌دانند هرگونه توافق یا تشدید تنش می‌تواند نرخ ارز، هزینه حمل‌ونقل، بهای انرژی و در نهایت قیمت آهن را دستخوش تغییر کند. بنابراین ترجیح داده‌اند فعلاً دست به عصا حرکت کنند.

پایان سال و افت فروش‌های حواله‌ای

در کنار متغیر سیاسی، یک عامل تقویمی نیز بر بازار فشار وارد می‌کند. در هفته‌های پایانی سال، دفاتر فروش بسیاری از کارخانه های فولادی معمولاً حداکثر دو تا سه هفته دیگر فعال خواهند بود و پس از آن فرآیند انبارگردانی و حساب‌رسی آغاز می‌شود. همین موضوع باعث شده فروش‌های حواله‌ای به‌شکل محسوسی کمرنگ شود.

برخی دفاتر که پیش‌تر بر مبنای حواله و تحویل آتی فعالیت می‌کردند، اکنون از ثبت سفارش جدید خودداری می‌کنند؛ زیرا احتمال دارد زمان تحویل کالا با تعطیلات نوروز تلاقی پیدا کند و تحویل به سال بعد موکول شود. این تعویق ناخواسته، ریسک مالی و عملیاتی برای فروشنده و خریدار ایجاد می‌کند. در نتیجه، بازار عملاً به‌سمت معاملات نقدی محدود و کوتاه‌مدت سوق یافته است.

این کاهش عمق معاملات، نباید با رکود کامل اشتباه گرفته شود. آنچه امروز دیده می‌شود، بیشتر نوعی احتیاط سازمان‌یافته است؛ خریدارانی که نیاز فوری دارند وارد بازار می‌شوند، اما تقاضای انباری یا سفته‌بازانه تقریباً متوقف شده است. چنین رفتاری، قیمت‌ها را در سطحی نسبتاً ثابت نگه داشته، اما حجم دادوستد را کاهش داده است.

صنعت فولاد میان رشد تولید و ناترازی انرژی

نکته قابل‌توجه آن است که این فضای احتیاطی، در شرایطی رقم خورده که از منظر تولید، صنعت فولاد تصویر نسبتاً مثبتی ارائه می‌دهد. طبق آمار انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، تولید کل محصولات فولادی در ۱۰ ماهه ابتدایی سال ۱۴۰۴ با رشد بیش از ۲ درصدی همراه بوده و تولید محصولات میانی و آهن اسفنجی نیز افزایش محسوسی را ثبت کرده است. رشد نزدیک به ۱۴ درصدی تولید آهن اسفنجی، درحالی رخ داده که این بخش بیشترین مصرف گاز را در زنجیره فولاد دارد و همواره با محدودیت‌های انرژی در فصل سرد مواجه بوده است.

این پارادوکس، رشد تولید در دل ناترازی انرژی، نشان می‌دهد صنعت فولاد ایران همچنان از ظرفیت انعطاف و مدیریت برخوردار است. با این‌حال، فعالان بازار به‌خوبی می‌دانند تداوم محدودیت‌های گاز و برق می‌تواند در ماه‌های آینده بر هزینه تولید و عرضه اثر بگذارد. بنابراین حتی اگر امروز قیمت‌ها واکنش تندی نشان ندهند، بذر نوسان برای سال آینده در حال کاشته شدن است.

نبض قیمت‌ها در بازار آهن ‌آلات

در سطح بازار، قیمت میلگرد در اکثر کارخانه‌ها افزایش‌هایی بین ۲۰۰ تا ۲۰۰۰ تومان را تجربه کرده است؛ افزایشی که بیشتر جنبه تعدیل جزئی و جبران هزینه‌ها دارد تا شروع یک روند صعودی قدرتمند. در مقابل، برخی تولیدکنندگان ترجیح داده‌اند ثبات قیمت را حفظ کنند تا در فضای کم‌رمق فعلی، سهم بازار خود را از دست ندهند. تیرآهن نیز رفتاری مشابه داشته و در برخی مبادی با رشد ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار تومانی عرضه شده، در حالی‌که بخشی از بازار بدون تغییر باقی مانده است.

این تغییرات محدود نشان می‌دهد بازار در حال تست سطوح قیمتی است؛ تولیدکننده تلاش می‌کند واکنش تقاضا را بسنجد و خریدار نیز از پذیرش افزایش‌های سنگین خودداری می‌کند. نتیجه، نوسان‌های خرد و پراکنده‌ای است که هنوز به یک جهت‌گیری مشخص منتهی نشده است.

با فاصله‌ای معنادار، در بخش ورق نیز شرایط مشابهی حاکم است. قیمت ورق سیاه ST37 و  ST52 در اکثر کارخانه‌ها افزایش ۳۰۰ تا ۵۰۰ تومانی را ثبت کرده‌اند؛ افزایشی ملایم که بیشتر از ناحیه هزینه مواد اولیه و انرژی تغذیه می‌شود. در مقابل، قیمت ورق‌ گالوانیزه، روغنی و رنگی عمدتاً با ثبات قیمت عرضه شده‌اند. این دوگانگی نشان می‌دهد بخش‌هایی از زنجیره که وابستگی بیشتری به تقاضای مصرفی و پروژه‌ای دارند، فعلاً در وضعیت انتظار باقی مانده‌اند.

سناریوهای پیش‌رو برای بازار آهن‌ آلات

اگر مذاکرات به کاهش تنش و ثبات ارزی منجر شود، احتمالاً بخشی از ریسک انتظاری از بازار تخلیه خواهد شد و قیمت‌ها به‌سمت تعادل متمایل می‌شوند. در این سناریو، بازار آهن‌آلات می‌تواند با افزایش حجم معاملات، سال جدید را با رونق نسبی آغاز کند. اما درصورت شکست مذاکرات یا تشدید تنش‌ها، رشد نرخ ارز و افزایش هزینه‌های انرژی می‌تواند به موج جدیدی از افزایش قیمت در صنعت فولاد منجر شود.

در کوتاه‌مدت، آنچه بیش از همه بر بازار سایه انداخته، نه کمبود عرضه است و نه جهش تقاضا؛ بلکه ابهام است. ابهامی که هم ریشه سیاسی دارد و هم تقویمی. بازار آهن‌آلات امروز در نقطه‌ای ایستاده که هر خبر قطعی می‌تواند آن را از حالت فریز خارج کند. تا آن زمان، باید این سکون محتاطانه را بخشی از منطق طبیعی بازار در آستانه یک تصمیم بزرگ دانست.