بازار آهن در سردرگمی؛ دلار ۱۸۵ هزار تومانی و پایان مهلت ۶۰ روزه

به گزارش آهن آنلاین؛ بازار آهن آلات در نخستین روز کاری پس از تعطیلات سه‌روزه، بیش از آنکه تحت تأثیر یک عامل مشخص قرار داشته باشد، میان چند سیگنال متناقض گرفتار شد. از یک‌سو، افت نرخ دلار تا محدوده ۱۸۵ هزار تومان، ضعف تقاضا و نزدیک شدن به پایان ماه، انگیزه خرید را کاهش داده و از سوی‌دیگر، پایان مهلت ۶۰ روزه توافق ایران و آمریکا و ابهام درباره مسیر تحولات سیاسی، ریسک بازگشت نرخ ارز را همچنان زنده نگه داشته است. نتیجه این وضعیت، بازاری کم‌رمق اما نه کاملاً کاهشی است؛ بازاری که در آن مقاطع تخت و طویل همزمان در مسیرهای متفاوت حرکت می‌کنند و فعالان برای تصمیم‌گیری درباره خرید یا فروش، منتظر روشن شدن پالس بعدی اقتصاد و سیاست مانده‌اند.

بازار آهن در دوراهی تصمیم

تعطیلات سه‌روزه عملاً بخشی از معاملات را به تعویق انداخت و موجب شد اخبار و سیگنال‌های سیاسی در زمان کوتاهی روی رفتار معامله‌گران اثر بگذارند. تهدیدهای سیاسی درباره تنگه هرمز و تحولات منطقه‌ای، در کنار تکذیب برخی اظهارات، ازسرگیری پروازهای بندرعباس و ادامه امیدواری میانجیگران نسبت به مذاکرات، تصویری دوگانه مقابل بازار قرار داده است. در چنین شرایطی، طبیعی است که خریدار برای ورود سنگین دست نگه دارد و فروشنده نیز برای کاهش جدی قیمت مقاومت کند.

این وضعیت را باید در کنار یک عامل مهم‌تر یعنی کاهش دلار تا محدوده ۱۸۵ هزار تومان دید. بازار آهن در ماه‌های اخیر نشان داده است که تغییرات نرخ ارز به سرعت در انتظارات قیمتی منعکس می‌شود. بنابراین وقتی دلار عقب می‌نشیند، خریدارانی که پیش‌تر با هدف پوشش ریسک اقدام به خرید کرده بودند، انگیزه خود را از دست می‌دهند. در مقابل، فروشندگان نیز با توجه به هزینه‌های تولید، محدودیت انرژی و احتمال بازگشت ارز، تمایل چندانی به کاهش شدید نرخ‌ها ندارند. همین تضاد، بازار را در وضعیت «نه خرید، نه فروش» قرار داده است.

قیمت‌ها؛ آینه سردرگمی

اثر این بلاتکلیفی را می‌توان به‌وضوح در نوسان قیمت‌ها مشاهده کرد. در بازار قیمت میلگرد، برخی مبادی بدون تغییر ماندند، بخشی از کارخانه‌ها افزایش ۲۰۰ تا هزار تومانی ثبت کردند. قیمت تیرآهن ذوب‌آهن اصفهان برای برخی سایزها ثبات و برای برخی دیگر کاهش ۱۰۰ هزار تومانی داشت؛ در حالی‌که فولاد یزد بسته به سایز، افزایش ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار تومانی داشت. نبشی و ناودانی نیز در دامنه‌ای محدود میان ثبات، افزایش و کاهش ۵۰۰ تومانی نوسان کردند. لوله و پروفیل اما در سکون کامل باقی ماندند.

در مقاطع تخت، فشار فروش بیشتر نمایان بود. قیمت ورق سیاه فولاد مبارکه و فولاد اکسین بسته ر‌وندی مشابه و نسبتاً کاهشی داشتند، ورق‌های روغنی، گالوانیزه، رنگی و استیل بدون تغییر باقی ماندند. این پراکندگی دقیقاً نشان می‌دهد که هنوز قیمت آهن آلات از یک روند واحد پیروی نمی‌کند و هر بخش براساس موجودی، میزان تقاضا، شرایط فروش و انتظارات خود واکنش نشان می‌دهد.

شمش از میلگرد جدا شد

یکی از مهم‌ترین نشانه‌های فعلی بازار، فاصله گرفتن رفتار شمش از میلگرد است. فاصله قیمت این دو محصول به حدود هزار تومان رسیده که بیش از هر چیز ضعف تقاضای محصول نهایی را نشان می‌دهد. در واقع، میلگرد در حال‌حاضر با محدودیت جدی در سمت مصرف مواجه است؛ در حالی‌که شمش همچنان از تقاضای صادراتی برخوردار است و بخشی از سفارش‌ها نیز پس از تعطیلات می‌تواند فعال‌تر شود.

از سوی‌دیگر، عرضه‌های اعتباری و فروش کالاهای مطالباتی در بورس کالا، فشار بیشتری بر بازار نقدی محصولات نهایی وارد کرده است. به همین‌دلیل نمی‌توان انتظار داشت صرفاً با افزایش هزینه تولید یا رشد احتمالی شمش، میلگرد نیز بلافاصله همان مسیر را طی کند. بازار مصرف کشش لازم برای پذیرش این افزایش را ندارد و همین موضوع، یکی از مهم‌ترین موانع رشد قیمت مقاطع طویل است.

در بخش تخت نیز وضعیت چندان متفاوت نیست. ضعف تقاضای صنعتی و ساختمانی اجازه رشد پایدار قیمت را نمی‌دهد، اما محدودیت‌های تولید و هزینه‌های انرژی نیز مانع از شکل‌گیری یک ریزش عمیق می‌شود. بنابراین بازار در شرایطی قرار گرفته که کف قیمت آهن آلات نسبتاً مقاوم است، اما سقف قیمتی نیز به‌دلیل ضعف تقاضا و کاهش دلار در دسترس نیست.

آخر ماه، منتظر یک خبر

اکنون دو متغیر بیش از سایر عوامل می‌توانند مسیر روزهای آینده را تعیین کنند: نرخ ارز و تحولات سیاسی. پایان مهلت ۶۰ روزه توافق ایران و آمریکا، به‌ویژه از این جهت اهمیت دارد که هر تحول در این حوزه می‌تواند ابتدا دلار و سپس انتظارات بازار آهن را جابه‌جا کند. اگر اخبار سیاسی به افزایش ریسک و بازگشت دلار به مدار صعودی منجر شود، بازار فولاد نیز می‌تواند در مدت کوتاهی از رکود فعلی فاصله بگیرد و ابتدا شمش و سپس مقاطع را تحت تأثیر قرار دهد.

اما اگر دلار در همین محدوده تثبیت شود یا کاهش بیشتری را تجربه کند، سناریوی محتمل‌تر ادامه رکود، کاهش حجم معاملات و نوسان محدود قیمت‌ آهن آلات خواهد بود. نزدیک شدن به پایان ماه نیز به این شرایط دامن می‌زند؛ چراکه معمولاً در این مقطع نقدینگی بازار کاهش می‌یابد و خریداران ترجیح می‌دهند خریدهای خود را تا روشن‌تر شدن شرایط به تعویق بیندازند.

در چنین فضایی، رفتار امروز بازار را نباید به‌عنوان آغاز یک روند صعودی یا نزولی قطعی تفسیر کرد. آنچه اکنون در بازار آهن آلات دیده می‌شود، بیشتر یک مرحله «انتظار برای تعیین جهت» است. مقاطع طویل تحت فشار تقاضا قرار دارند، محصولات تخت با ضعف مصرف دست‌وپنجه نرم می‌کنند و شمش به واسطه تقاضای صادراتی مقاومت بیشتری نشان می‌دهد. بنابراین تا زمانی‌که تکلیف دلار و فضای سیاسی روشن نشود، احتمالاً همین نوسان‌های کوچک و پراکنده ادامه خواهد داشت؛ بازاری که فعلاً نه فروشنده حاضر به عقب‌نشینی جدی است و نه خریدار حاضر به ورود پرحجم.