موج جدید گرانی در بازار جهانی میلگرد؛ افزایش قیمت تا ۱۰ درصد

به گزارش آهن آنلاین؛ بازار جهانی محصولات زنجیره آهن‌ آلات و فولاد در ماه‌های اخیر وارد مرحله‌ای شده که دیگر نمی‌توان آن را صرفاً با معیار «رشد یا افت قیمت» تحلیل کرد. آنچه اکنون در بازار میلگرد، فولاد خام و مواد اولیه دیده می‌شود، بیش از آنکه نتیجه جهش تقاضا باشد، حاصل فشار هزینه‌های تولید، نوسانات انرژی و تغییر رفتار مصرف‌کنندگان صنعتی در اقتصادهای بزرگ است. آوریل ۲۰۲۶ تصویری متفاوت از بازار جهانی فولاد ترسیم کرد؛ تصویری که در آن اروپا با سرعت بیشتری به سمت افزایش قیمت حرکت کرد، چین تلاش کرد تعادل شکننده بازار داخلی خود را حفظ کند و ترکیه و آمریکا در فضای احتیاط و رکود نسبی باقی ماندند. در چنین شرایطی، فعالان بازار آهن‌ آلات بیش از هر زمان دیگری با بازاری روبه‌رو هستند که ظاهراً آرام است، اما در لایه‌های زیرین خود، نشانه‌های مهمی از تغییرات ساختاری و بازتعریف توازن جهانی فولاد را پنهان کرده است.

اروپا؛ جایی که هزینه‌ها فرمان بازار را در دست گرفتند

بازار فولاد اروپا در آوریل، برخلاف ماه‌های کم‌رمق گذشته، ناگهان با موجی از رشد قیمت روبه‌رو شد؛ رشدی که بیش از هر چیز ریشه در افزایش هزینه انرژی، حمل‌ونقل و مواد اولیه داشت. به‌عنوان مثال، قیمت میلگرد در ایتالیا بیش از ۱۰ درصد افزایش یافت و بازار شمال اروپا نیز رشد نزدیک به ۷ درصدی را تجربه کرد. این ارقام در نگاه اول می‌تواند نشانه بازگشت رونق تلقی شود، اما واقعیت بازار تصویر پیچیده‌تری ارائه می‌دهد.

در اروپا هنوز بخش ساختمان و پروژه‌های عمرانی به رونق پایدار نرسیده و بسیاری از کارخانه‌ها با ظرفیت کامل فعالیت نمی‌کنند. به‌همین‌دلیل، افزایش قیمت آهن آلات بیشتر یک واکنش دفاعی از سوی تولیدکنندگان برای جبران هزینه‌ها محسوب می‌شود تا نشانه‌ای از جهش واقعی تقاضا. تولیدکنندگان اروپایی در ماه‌های اخیر زیر فشار شدید قیمت برق و گاز قرار گرفته‌اند و حالا تلاش می‌کنند بخشی از این فشار را به بازار منتقل کنند.

نکته مهم اینجاست که اروپا در حال ورود به دوره‌ای است که فولاد «گران اما کم‌تقاضا» در آن به یک واقعیت جدید تبدیل می‌شود. این وضعیت برای خریداران صنعتی، به‌ویژه شرکت‌های ساختمانی، شرایط دشواری ایجاد کرده است؛ زیرا پروژه‌ها با هزینه‌های بالاتر اجرا می‌شوند، اما سرعت گردش سرمایه همچنان پایین باقی مانده است. در نتیجه، بازار فولاد اروپا فعلاً بر پایه ترس از افزایش بیشتر هزینه‌ها حرکت می‌کند، نه بر مبنای رونق مصرف.

ترکیه؛ ثباتی که بوی رکود می‌دهد

بازار میلگرد ترکیه در ظاهر یکی از باثبات‌ترین بازارهای جهانی بود، اما این ثبات بیش از آنکه نشانه آرامش باشد، نشانه نوعی توقف و احتیاط در معاملات است. قیمت‌ها در بازه یک‌ماهه تقریباً بدون تغییر باقی ماندند و نوسانات محدود نشان داد که بازار هنوز نتوانسته میان هزینه‌های فزاینده تولید و ضعف تقاضا تعادل ایجاد کند.

ترکیه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بازیگران صادراتی فولاد، معمولاً به تغییرات بازار جهانی واکنش سریع‌تری نشان می‌دهد. اما این بار شرایط متفاوت است. کارخانه‌های ترکیه با افزایش قیمت قراضه، هزینه حمل و فشار مالی روبه‌رو هستند، درحالی‌که خریداران بین‌المللی تمایل چندانی به خریدهای سنگین ندارند. همین مسئله باعث شده تولیدکنندگان ترک ناچار شوند میان حفظ حاشیه سود و حفظ مشتریان صادراتی، یکی را انتخاب کنند.

از سوی‌دیگر، رکود نسبی ساخت‌وساز در برخی بازارهای منطقه‌ای نیز بر صادرات فولاد ترکیه سایه انداخته است. در چنین فضایی، بازار میلگرد ترکیه وارد دوره‌ای شده که در آن «ثبات قیمت» الزاماً به معنای سلامت بازار نیست. در واقع، این ثبات شکننده می‌تواند مقدمه‌ای برای تغییرات ناگهانی‌تر در ماه‌های آینده باشد؛ به‌ویژه اگر هزینه مواد اولیه بار دیگر صعودی شود یا بازارهای صادراتی با کاهش تقاضا روبه‌رو شوند.

چین؛ موتور فولاد جهان هنوز روشن است، اما با دور کند

چین همچنان مهم‌ترین تعیین‌کننده مسیر بازار جهانی فولاد باقی مانده، اما رفتار این کشور در سال ۲۰۲۶ نسبت به سال‌های گذشته محتاطانه‌تر شده است. قیمت میلگرد در چین بیش از ۵ درصد رشد کرد، اما این افزایش نیز عمدتاً تحت‌تأثیر هزینه‌های تولید بود، نه جهش مصرف داخلی. اقتصاد چین هنوز به‌طور کامل از رکود بخش مسکن و بحران شرکت‌های ساختمانی فاصله نگرفته و همین موضوع مصرف فولاد را در سطحی پایین‌تر از انتظارات نگه داشته است. بااین‌حال، دولت چین همچنان تلاش می‌کند از طریق پروژه‌های زیرساختی و حمایت‌های صنعتی، بازار فولاد را در وضعیت متعادل حفظ کند.

اهمیت چین در اینجاست که هر تغییر کوچک در سیاست‌های صنعتی یا صادراتی این کشور می‌تواند کل بازار جهانی فولاد را جابه‌جا کند. اگر چین تصمیم بگیرد صادرات فولاد خود را افزایش دهد، فشار نزولی بر قیمت‌های جهانی تشدید خواهد شد؛ اما اگر محدودیت‌های تولید یا سیاست‌های زیست‌محیطی سختگیرانه‌تر شوند، بازار جهانی ممکن است بار دیگر وارد فاز افزایش قیمت شود. در حال حاضر، چین نه در وضعیت رونق کامل قرار دارد و نه در رکود عمیق؛ بلکه در منطقه‌ای خاکستری حرکت می‌کند که همین موضوع، پیش‌بینی بازار جهانی فولاد را دشوارتر کرده است.

بازار جهانی فولاد در آستانه یک تعادل شکننده

آنچه امروز در بازار جهانی زنجیره آهن‌ آلات دیده می‌شود، یک صعود قدرتمند و پایدار نیست؛ بلکه نوعی حرکت آرام و محتاطانه در دل نااطمینانی اقتصادی است. قیمت‌ها در بسیاری از مناطق افزایش یافته‌اند، اما این رشد هنوز از پشتوانه تقاضای قوی برخوردار نیست. به بیان دیگر، بازار جهانی فولاد فعلاً با «تورم هزینه تولید» زنده مانده، نه با رونق مصرف واقعی.

این مسئله برای فعالان بازار اهمیت زیادی دارد، زیرا ادامه روند فعلی می‌تواند به تدریج حاشیه سود مصرف‌کنندگان پایین‌دستی را کاهش دهد. اگر پروژه‌های ساختمانی و صنعتی نتوانند با قیمت‌های جدید سازگار شوند، احتمال افت دوباره تقاضا وجود دارد. در مقابل، هرگونه بهبود اقتصادی در اروپا یا تحریک بخش ساخت‌وساز در چین می‌تواند بازار را وارد مرحله‌ای تازه از رشد کند.

در چنین شرایطی، بازار جهانی فولاد بیش از هر زمان دیگری به تصمیمات سیاسی، هزینه انرژی و رفتار اقتصادهای بزرگ وابسته شده است. اکنون دیگر نمی‌توان تنها با نگاه به نمودار قیمت‌ها درباره آینده بازار قضاوت کرد؛ زیرا بازیگران اصلی این صنعت در حال بازتعریف قواعد رقابت، تولید و تجارت فولاد هستند. به همین دلیل، سال ۲۰۲۶ می‌تواند برای صنعت فولاد جهان، سال عبور از نوسانات مقطعی به سمت تغییرات عمیق‌تر و ساختاری باشد؛ تغییراتی که نه‌فقط قیمت‌ها، بلکه مسیر سرمایه‌گذاری و تجارت جهانی آهن‌ آلات را نیز دگرگون خواهد کرد.