بازار میلگرد بدون سیگنال مشخص

به گزارش آهن آنلاین؛ بازار میلگرد در میانه بهمن‌ماه ۱۴۰۴ وارد فضایی شده که بیش از هر چیز با «نبود سیگنال روشن» تعریف می‌شود. نه خبری از محرک‌های قوی صعودی است و نه نشانه‌ای قطعی از ریزش جدی قیمت‌ها دیده می‌شود. این گزارش با تمرکز بر رفتار بازار میلگرد، تلاش می‌کند تصویری تحلیلی از شرایط فعلی ارائه دهد؛ شرایطی که در آن نوسانات محدود قیمتی، رکود تقاضا، ابهام‌های ارزی و محدودیت‌های انرژی در کنار هم، فضای تصمیم‌گیری را برای فعالان بازار دشوار کرده‌اند.

بازاری در حالت تعلیق؛ نه صعود، نه ریزش

بررسی روند کلی بازار میلگرد نشان می‌دهد که این بازار در بهمن‌ماه بیش از هر زمان دیگری در یک وضعیت تعلیق قرار گرفته است. قیمت‌ها در اغلب روزها با نوسانات محدود افزایشی یا کاهشی همراه بوده‌اند، اما هیچ‌کدام از این تغییرات به اندازه‌ای نبوده که بتوان از شکل‌گیری یک روند مشخص سخن گفت. کاهش محسوس تقاضای مؤثر، به‌ویژه در بخش ساخت‌وساز، از یک سو فشار نزولی بر قیمت‌ها وارد کرده و از سوی دیگر، رشد آرام نرخ ارز و افزایش هزینه‌های تولید اجازه افت جدی قیمت‌ها را نداده است. نتیجه این دو نیروی متضاد، بازاری است که بیشتر در حال «حفظ موقعیت» است تا حرکت.

فعالان بازار در چنین فضایی، بیش از آنکه به دنبال خریدهای سنگین باشند، به مدیریت موجودی و انتظار برای شفاف‌تر شدن شرایط روی آورده‌اند. نبود پروژه‌های عمرانی پرقدرت، طولانی شدن چرخه نقدینگی و تردید نسبت به آینده اقتصاد، باعث شده میلگرد از یک کالای پیشرو به کالایی محتاط تبدیل شود؛ کالایی که بیشتر واکنشی عمل می‌کند تا محرک بازار.

نوسانات آرام قیمت میلگرد؛ تغییرات هست، جهت نیست

در یک هفته اخیر، نوسانات قیمت میلگرد به‌خوبی نمایانگر همین وضعیت بلاتکلیف بوده است. از ۱۳ تا ۲۰ بهمن‌ماه، قیمت میلگرد در برخی کارخانه‌ها با افزایش‌های ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ تومانی همراه شد، اما هم‌زمان بسیاری از تولیدکنندگان سیاست ثبات قیمت را در پیش گرفتند. در روزهایی مانند ۱۸ و ۱۹ بهمن، حتی کاهش‌های ۱۰۰ تا ۱۵۰۰ تومانی نیز در بازار دیده شد، اما این افت‌ها مقطعی و محدود باقی ماند. در مجموع، بازار میلگرد نه توان ادامه یک مسیر صعودی را داشت و نه زمینه‌ای برای ریزش جدی فراهم شد.

این نوسانات محدود بیشتر از آنکه ناشی از تغییرات بنیادین باشد، نتیجه رفتارهای کوتاه‌مدت بازار و واکنش به اخبار روز بوده است. خریداران عمده همچنان با احتیاط عمل کرده‌اند و فروشندگان نیز، به‌ویژه در شرایط افزایش هزینه انرژی، تمایل چندانی به کاهش محسوس قیمت‌ها نشان نداده‌اند. همین تقابل، بازار میلگرد را در یک بازه نوسانی فشرده نگه داشته است.

در کنار این وضعیت، بحران ناترازی انرژی همچنان یکی از متغیرهای اثرگذار پنهان بازار محسوب می‌شود. کاهش ظرفیت تولید برخی واحدها، اگرچه به‌طور بالقوه می‌توانست سیگنال افزایشی ایجاد کند، اما در عمل به دلیل ضعف تقاضا، اثر خود را به‌صورت پررنگ در قیمت‌ها نشان نداده است. به بیان دیگر، عرضه تحت فشار قرار دارد، اما تقاضا آن‌قدر ضعیف است که این فشار به جهش قیمتی منجر نشود.

در همین بازه زمانی، بازار سایر محصولات زنجیره آهن‌ آلات نیز رفتاری مشابه اما با شدت‌های متفاوت داشته است. تیرآهن عمدتاً با کاهش قیمت در بازه ۵۰ تا ۵۰۰ هزار تومان مواجه شد و ورق‌های فولادی، به‌ویژه ورق سیاه، نوسانات محدودی را تجربه کردند؛ به‌طوری که برخی کارخانه‌ها افزایش جزئی قیمت و برخی دیگر کاهش یا ثبات را اعمال کردند. ورق‌های گالوانیزه، روغنی و رنگی نیز عمدتاً در مدار ثبات یا کاهش‌های محدود حرکت کردند. این رفتار همسو نشان می‌دهد که رکود نسبی، تنها مختص میلگرد نیست و کل بازار آهن‌ آلات در فضایی کم‌تحرک قرار دارد.

جو روانی در برابر واقعیت بازار

یکی از دلایل اصلی نبود سیگنال مشخص در بازار میلگرد، شکاف میان جو روانی و واقعیت‌های اقتصادی است. از یک‌سو، اخبار مربوط به نوسانات ارزی، بودجه سال آینده و تحولات سیاسی، انتظارات تورمی را در ذهن فعالان بازار زنده نگه می‌دارد. از سوی دیگر، واقعیت بازار با رکود تقاضا، محدودیت نقدینگی و کاهش پروژه‌های مصرف‌کننده فولاد روبه‌روست. این دوگانگی باعث شده تصمیم‌گیری‌ها بیشتر بر پایه «اگر و اما» باشد تا تحلیل قطعی.

در چنین فضایی، بازار به اخبار واکنش نشان می‌دهد، اما این واکنش‌ها پایدار نیستند. هر افزایش یا کاهش قیمتی، خیلی زود جای خود را به ثبات می‌دهد و بازار دوباره به حالت انتظار بازمی‌گردد. این رفتار، نشانه‌ای روشن از نبود اعتماد به تداوم روندهاست.

میلگرد در انتظار محرک واقعی

آنچه امروز در بازار میلگرد دیده می‌شود، نه یک رکود عمیق و نه یک رونق قریب‌الوقوع است، بلکه وضعیتی بینابینی است که با احتیاط، انتظار و نوسانات محدود تعریف می‌شود. تا زمانی که یکی از متغیرهای کلیدی چه در سمت تقاضا و چه در سمت هزینه‌های تولید دچار تغییر معنادار نشود، بعید است بازار از این بلاتکلیفی خارج شود. برای فعالان بازار آهن‌ آلات، در چنین شرایطی تحلیل دقیق داده‌های قیمت آهن و پرهیز از تصمیم‌های هیجانی، بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد.