علت تعطیلی برخی پمپبنزینهای تهران اعلام شد؛ خبر مهم درباره تأمین سوخت
به گزارش خبرنگار مهر، حسن ابوالقاسمی، در نشست صمیمی با اصحاب رسانه گفت: دانشگاه بقیهالله و زیرمجموعههای آن در این شرایط به وظیفه خود عمل کردند. از آنجا که بخش قابل توجهی از مأموریت ما میزبانی و ارائه خدمات درمانی به نیروهای مسلح است، اعلام شد هر فردی که در هر نقطهای از کشور دچار عارضه یا مشکل شده و یا در مراکز درمانی دیگر نیازمند خدمات و تخصص خاصی است، امکان پذیرش در این مجموعه را دارد.
وی افزود: حتی یک مورد هم وجود نداشت که بیماری در بیمارستان دیگری دچار عارضه شده باشد یا به دلیل دسترسی نداشتن به یک تخصص خاص، امکان دریافت خدمت مناسب را نداشته باشد و خدای نکرده از حضور در مراکز درمانی بقیهالله محروم شود. همانطور که در جنگ ۱۲ روزه نیز این اقدامات را برای مجروحان و عزیزان لبنانی انجام دادیم، تلاش کردیم در این شرایط نیز خدمات لازم را ارائه کنیم.
ابوالقاسمی ادامه داد: این تجربهها برای ما بسیار ارزشمند است و ثبت شده و برای نسلهای آینده نیز قابل آموزش خواهد بود تا مشخص شود در شرایط جنگی چگونه باید تصمیمگیری کرد و در عین حال که خدمات عادی و روزمره به مردم ارائه میشود، اولویتهای نظام سلامت در شرایط جنگی چگونه باید تعیین شود. ممکن است فردی با یک مشکل قلبی به بیمارستان مراجعه کند یا کودکی با بیماری عصبی مواجه شود؛ بنابراین در کنار ارائه خدمات معمول به مردم، باید اولویتهای شرایط جنگی نیز مورد توجه قرار گیرد.
وی تصریح کرد: در این مدت تجربههای مختلفی ثبت کردیم؛ از جمله اینکه چگونه درباره تخلیه بخشها تصمیمگیری شود، چه افرادی باید در اورژانس حضور داشته باشند و چگونه ظرفیتهای درمانی را در شرایط بحرانی مدیریت کنیم.
ابوالقاسمی با اشاره به حضور حدود ۱۳۵ مجروح در اورژانس در یک روز گفت: یک روز که در اورژانس حضور داشتم، حدود ۱۳۵ مجروح را به این بخش منتقل کردند که برای ظرفیت اورژانس، تعداد بسیار زیادی بود. با این حال شاهد بودم که مجموعه درمانی با قدرت و کیفیت بسیار بالا عمل کرد و بیماران بهمراتب قویتر و بهتر از آنچه تصور میشد، تحت درمان قرار گرفتند.
وی ادامه داد: شاید برای کسی که شاهد چنین صحنهای نبوده باشد، باورکردن آن سخت باشد، اما هر فرد در جایگاه خود قرار گرفت و اقدامات لازم انجام شد. اگر نیاز به وصل کردن بیمار به دستگاه یا انجام اقدام درمانی خاصی بود، همان اقدام انجام میشد و اگر نیاز به اقدامات جراحی و درمانی دیگری وجود داشت، در سریعترین زمان ممکن صورت میگرفت.
ابوالقاسمی با اشاره به شدت جراحات واردشده به برخی افراد در جریان اغتشاشات گفت: در جریان اغتشاشات، ضربات بسیار زیادی به افرادی که در صحنه حضور داشتند و همچنین نیروهایی که مسئولیت تأمین امنیت کشور را بر عهده داشتند، وارد شد. گاهی افرادی به مراکز درمانی منتقل میشدند که دهها مورد اصابت چاقو در بدن داشتند و حتی مواردی از قطع دست یا پا نیز وجود داشت.
وی افزود: شاید باورکردن آن سخت باشد، اما از میان افرادی که زنده به بیمارستان بقیهالله رسیدند، حتی یک نفر نیز فوت نکرد و هیچکدام از این افراد را از دست ندادیم. این موضوع به اعتقاد من چیزی جز نتیجه تجربه و آموختههای قبلی نبود. ما از جریانها و حوادث گذشته درس گرفته بودیم و همین تجربیات باعث شد در بخش درمان عملکرد بسیار خوبی داشته باشیم.
ابوالقاسمی با قدردانی از عملکرد متخصصان، پزشکان و پرستاران در این شرایط اظهار کرد: در بخش درمان، از عملکرد متخصصان، پزشکان و پرستاران بسیار راضی بودم. تنها مشکلی که وجود داشت، حضور برخی نیروهایی بود که در آن مقطع به وجودشان در صحنه نیاز نبود؛ برای مثال ممکن بود یک متخصص زنان، دانشجوی انترن پزشکی یا یک رزیدنت در شرایطی به محل اعزام شود که تخصص او در آن بخش مورد نیاز نباشد. استفاده از این نیروها در برخی موارد مشکل ایجاد میکرد، اما در ارائه خدمت تلاش شد بهترین خدمات ممکن به مجروحان ارائه شود.
وی درباره نحوه تأمین هزینههای درمان مجروحان گفت: در چنین شرایطی موضوع بیمه نیز مطرح میشود؛ اینکه فرد بیمه داشته باشد یا نداشته باشد و هزینه خدمات درمانی از چه محلی تأمین شود. با این حال، در این زمینه موضوع را با کسی در میان نگذاشتیم و خدمات به صورت صددرصد رایگان ارائه شد، بدون اینکه بخواهیم از بیمه استفاده کنیم.
ابوالقاسمی تأکید کرد: تمام این خدمات، سخاوتمندانه و بر اساس وظایفی که بر عهده ما گذاشته شده بود، ارائه شد و هیچگاه شرایطی ایجاد نشد که فردی، حتی اگر مشخص نبود چگونه مجروح شده است، به دلیل مسائل مالی یا بیمهای نتواند خدمات درمانی دریافت کند.
آمادگی مراکز پژوهشی برای مقابله با آسیبهای شیمیایی
وی با اشاره به فعالیت بخش پژوهشی دانشگاه در جریان جنگ گفت: بخش دیگری که در دانشگاه فعال بود، بخش پژوهشی بود. پیشبینی میشد که مراکز پتروشیمی هدف حمله قرار گیرند و در چنین شرایطی احتمال انتشار گازهای مختلف و بروز مسمومیتهای گسترده وجود داشت.
وی افزود: مرکز پژوهشی ما، بهویژه مرکز آسیبهای شیمیایی، با توجه به تجربه بسیار ارزشمندی که از جنگ تحمیلی و حملات شیمیایی رژیم صدام داشت، آمادگی لازم را برای ورود فوری به این عرصه ایجاد کرده بود. به محض نیاز، دستورالعملها در میان دانشگاههای کشور توزیع شد و آموزشهای لازم نیز ارائه شد.
وی ادامه داد: حتی در جریان جنگ، آموزشهایی برای دانشگاهها برگزار و دستورالعملهایی ارسال کردیم تا اگر آلودگی هوا، خاک یا آب ایجاد شد یا فردی دچار مسمومیت شد، بتوانیم اقدامات لازم را برای نجات و درمان او انجام دهیم. همچنین بخشهایی که در حوزه سمشناسی فعالیت داشتند در صحنه حاضر بودند و بسیاری از محققان ما نیز در این روند مشارکت کردند.
حضور روانشناسان برای مقابله با آثار جنگ ترکیبی
وی با اشاره به ماهیت جنگ ترکیبی گفت: همانطور که میدانید، جنگ ما یک جنگ ترکیبی بود و به همین دلیل لازم بود در حوزه شناختی و مسائل مرتبط با جنگ ترکیبی نیز مهارت و آمادگی لازم را داشته باشیم.
ابوالقاسمی افزود: بیش از ۲۰ نفر از روانشناسان ما در این زمینه حضور داشتند و اقدامات لازم را هم برای آموزش مردم و هم برای پاسخگویی تلفنی به آنان انجام دادند. این بخش نیز در دانشگاه به خوبی وظیفه خود را انجام داد.
وی درباره اقدامات حفاظتی و امنیتی دانشگاه گفت: وظیفه حفاظت از مجموعه خودمان نیز بر عهده خودمان بود. نیروهایی که در دانشگاه کادر اداری بودند، در کنار وظایف خود، مسئولیت حفاظت از محیط دانشگاه را نیز بر عهده گرفتند.
ابوالقاسمی ادامه داد: با توجه به شرایط جنگی، همواره این نگرانی وجود داشت که دانشگاه مورد تعرض رژیم صهیونیستی یا آمریکا قرار گیرد. حتی در مواردی افرادی با ما تماس گرفتند و پیشنهاد تخلیه دانشگاه را مطرح کردند، اما این کار را به هیچ عنوان به صلاح ندانستیم و انجام ندادیم.
وی تصریح کرد: حضور دائمی مدیران، نیروهای پشتیبانی، پرستاران و پزشکان در بخشهای مختلف نیز ادامه داشت و تلاش شد فعالیتهای دانشگاه و مراکز درمانی بدون وقفه دنبال شود.
انتشار آثار علمی درباره جنایات جنگ
ابوالقاسمی با اشاره به وظیفه دانشگاهها در ثبت و مستندسازی جنایات جنگ گفت: یکی از وظایفی که بر عهده دانشگاه است و همواره بر آن تأکید داشتهام، ثبت و مستندسازی جنایاتی است که در جریان این جنگ اتفاق افتاد. طرف مقابل، رژیم صهیونیستی و آمریکا، ترور را در زمره اهداف خود قرار دادهاند و نخبگان و فرماندهان را با بیرحمانهترین شکل ممکن هدف قرار میدهند.
وی ادامه داد: تخصص من درمان سرطان کودکان است. در جریان جنگ، یک روز متوجه شدم یکی از کودکانی که بیماری سرطان او را پیگیری میکردم، برای دیدار خانوادهاش به محیطی دیگر رفته و پس از آن خبری از او نداشتیم. پیگیری کردیم و مشخص شد در یکی از شهرهای دیگر، محل حضور خانواده او بمباران شده و مادر، خواهر و برادرانش به شهادت رسیدهاند و پای یکی از اعضای خانواده نیز قطع شده است.
ابوالقاسمی تأکید کرد: اگر این فاجعهها نوشته نشود، اگر نسل بعد از آنها مطلع نشود و اگر نتوانیم این جنایات را به دنیا منتقل کنیم، بخشی از ضعف مراکز دانشگاهی خواهد بود. بنابراین باید از ظرفیت پژوهش، بهویژه بخشهایی که با نشریات علمی مرتبط هستند، برای ثبت و انتشار این وقایع استفاده کنیم.
وی افزود: همانطور که خبرنگاران این وقایع را در فضای عمومی منعکس میکنند، ما نیز باید در مجلات علمی این اقدامات را انجام دهیم و مقالات علمی درباره این موضوع بنویسیم. یکی از اقدامات مهم همکاران من در بخش هیئت علمی و استادان این بود که این موارد را جمعآوری و در قالب مقاله علمی منتشر کنند.
وی ادامه داد: این کار سادهای نیست و نیازمند آمار و ارقام دقیق و شواهد علمی معتبر است. با این حال، تاکنون بیش از ۴۰ مقاله آماده و برای انتشار تهیه کردهایم و بخشی از این مقالات نیز با همکاری دانشگاههای دیگر آماده شده است.
ابوالقاسمی با اشاره به محدودیتهای ایجادشده برای انتشار مقالات علمی ایران گفت: البته هنوز از این میزان راضی نیستیم، اما محدودیتهایی که از سوی بخشهای علمی دیگر کشورها علیه ما اعمال میشود، کار انتشار مقالات را دشوار کرده است. نباید تصور کرد جامعه دانشگاهی و علمی آمریکا یا اروپا کاملاً مستقل از بخشهای سیاسی هستند؛ ارتباط نزدیکی میان بخشهای علمی و سیاسی آنها وجود دارد و برای انتشار مقالات ما محدودیتهایی ایجاد میکنند.
وی افزود: همانطور که شخصیتهای علمی ما را ترور کرده و این ترور را در حوزه مقالات علمی نیز اعمال میکنند و مانع انتشار برخی آثار میشوند. با این حال، همانطور که توانستیم تحریمها را دور بزنیم و وابستگی خود به سلاح و تجهیزات نظامی خارجی را کاهش دهیم و توانستیم تجهیزات مورد نیاز خود را تولید کنیم، در حوزه علمی نیز تلاش کردیم صدای خودمان را به دنیا برسانیم.
ابوالقاسمی تصریح کرد: با برقراری ارتباط با افراد آزاده در سراسر دنیا تلاش کردیم بتوانیم این مقالات را منتشر کنیم که خوشبختانه بخشی از آنها در مجلات خارجی نیز منتشر شده است.
وی در ادامه با اشاره به شهدای حوزه سلامت گفت: لازم است یاد و خاطره خبرنگاران شهید و همچنین شهدای حوزه سلامت که در جریان این حوادث جان خود را از دست دادند، گرامی داشته شود. در میان ۲۶ شهیدی که تاکنون از بخش سلامت گزارش شدهاند، شهدای پرستار و نیروهای درمانی نیز حضور دارند.
ابوالقاسمی با اشاره به یکی از شهدای پرستار دانشگاه گفت: این شهید از پرستاران بسیار ورزیده و توانمند بود که در یکی از بخشهای مهم بیمارستان فعالیت میکرد. در عین حال ورزشکار حرفهای بود و روحیه بسیار بالایی برای کمک به دیگران داشت.
وی همچنین درباره شهید رامین جعفری گفت: تصاویر همسر این شهید نیز بارها در رسانهها و صداوسیما منتشر شد. او پرستاری بود که پس از پایان شیفت کاری خود، در جریان حوادث حضور پیدا کرد و به یکی از پستهای بازرسی رفت تا مانع اقدامات عوامل داخلی و حمله به مردم شود.
وی افزود: او همراه با دو فرزند خود در آن محل حضور داشت و پس از وقوع حادثه، یکی از فرزندانش نیز مجروح شد که این کودک همچنان به طور کامل بهبود پیدا نکرده است.
ابوالقاسمی با انتقاد از حملات علیه غیرنظامیان و خانوادهها گفت: گاهی میگویم اینها جنایتکارانی هستند که در طول تاریخ سابقه مشابهی ندارند. حتی چنگیز مغول و اسکندر نیز با این شیوه عمل نکردند. امروز خانواده افراد و فرزندان آنها نیز هدف قرار میگیرند و این جنایات باید ثبت و منعکس شود.
وی ادامه داد: در میان دانشمندان، خبرنگاران و مدافعان سلامت نیز شهدایی تقدیم شدهاند که جان خود را برای انجام وظیفه از دست دادهاند. آنچه در بیمارستانها مشاهده شد و فداکاریهایی که انجام گرفت، در تاریخ خواهد ماند.
ابوالقاسمی با اشاره به حملات به مراکز درمانی گفت: بیش از ۴۰ بیمارستان مورد تعرض قرار گرفتند و با وجود این شرایط، اقدامات درمانی ادامه پیدا کرد و تلاش شد بیماران و کودکان نجات پیدا کنند.
ابوالقاسمی اظهار کرد: این فداکاریها در تاریخ باقی خواهد ماند و نسلهای آینده خواهند دید که چگونه با وجود امکانات و بضاعت محدود، در برابر یکی از بزرگترین قدرتهای دنیا ایستادیم و توانستیم بخشی از این فشارها و حملات را پشت سر بگذاریم. پیروزیهایی که در حوزه سلامت به دست آمد نیز بخشی از همین ایستادگی و مقاومت بود.
دیدگاهتان را بنویسید