به گزارش اکوایران، تصویر مجسمه‌های عجیب و غریب، شیرهایی با کله‌های کوچک و جثه بزرگ، با یال‌هایی قهوه‌ای و صورتی سفید رنگ، در روزهای اخیر در فضای مجازی دست به دست می‌شوند. مشخص نیست که این شیرها دقیقا در کجا نصب شده‌اند. در ابتدا گفته شد که این مجسمه‌های عجیب و غریب متعلق به رشت است. خبری که مجید عزیزی، عضو شورای شهر رشت در گفت‌وگو با اکوایران آن را تکذیب می‌کند.

بعدتر ادعا شد که این شیرها را بچه‌های اوتیستیک طراحی و اجرا کردند، خبری که بازهم عزیزی آن را تایید نمی‌کند. بررسی‌ها از وب‌سایت‌های دیگر هم نتیجه ندارد و مشخص نیست شهردار کدام شهر چنین ادعایی را مطرح کرده است. باوجود موج تایید و تکذیب‌ها باید گفت این نخستین بار نیست که مجسمه‌های شهری در قالبی طراحی می‌شوند که نه زیبایی کافی دارند و نه از کیفیت لازم برخوردارند. 

مجسمه‌های شهری

شاید کاربران فضای مجازی، تصاویر مجسمه‌های برخی شخصیت‌های سیاسی   در برخی از شهرها را به یاد بیاورند. تصاویری که در فضای مجازی با صفت «کم‌سلیقه» از آن‌ها یاد می‌شد. اما چرا مجسمه‌ها در بسیاری از شهرهای ایران بدون تناسب ساخته می‌شوند؟ ریشه ماجرا به بودجه پایین ربط دارد؟ یا کمبود مجسمه‌ساز حرفه‌ای؟ مجتبی موسوی، مجسمه‌ساز و معاون اسبق سازمان زیباسازی شهرداری تهران در گفت‌وگو با اکوایران ریشه  ماجرا را در مدیریت می‌‎داند.

چرا مجسمه‌های عجیب و غریب در شهرها نصب می‌شوند؟

او می‌گوید: فرض بر اینکه چنین ادعایی صحیح است و این مجسمه‌ها را کودکان اوتیستیک طراحی کردند، من از این افراد{متولیان امر شهری} تشکر می‌کنم، کار خیر کردند، این کودکان نیاز به حمایت و توجه  دارند و از نظر من کاری که انجام دادند، قابل تحسین است، تا اینجا می‌توانم بگویم، کار احساسی خوبی بوده است.

موسوی تاکید دارد: خرید این کارها ارزشمند است، اما جای این مجسمه‌ها در فضای عمومی شهر نیست، برای این مجسمه‌ها باید محل دیگری در نظر گرفته شود تا عده‌ای به خصوص این مجسمه‌ها را تماشا کنند. برای این مجسمه‌ها شناسنامه تهیه شود و حتی عکس کودکان را در حین کار چاپ کنند، در این صورتی مردمی که به این فضاها تردد می‌کنند، از این کار استقبال می‌کنند و خوشحال خواهند شد.

این مدیر پیشین شهرداری ادامه می‌دهد: اما به کار گرفتن این کارها در فضای عمومی شهری اوج کج فهمی و نادانی است.

مجتبی موسوی در بخش دیگری از گفت‌وگوی خود با اکوایران و در پاسخ به این پرسش که چرا هر از گاهی چنین مجسمه‌هایی در شهرهای مختلف اکران می‌شود، می‌گوید: عرصه شهری فضای عمومی است و انواع سلیقه‌ها و نگرش و افراد در آن حضور دارند، ما باید برای توسعه و زیباتر شدن شهر در تمام امور، آن را به دست متخصص بسپاریم. یعنی اگر کسی مسئولیتی دارد، مدیر است و در هر بخشی از شهر فعالیت می‌کند، باید به متخصص امر رجوع کند.

این مدیر پیشین شهر معتقد است، در غیر این صورت، وضعیت آشفته شهرهای امروز ایجاد می‌شود: ساختمان‌ها،  نماها و حتی فضای سبز، آشفتگی دارد، دلیل عمده آن این است که از متخصص استفاده نمی‌کنیم، اگر هم جایی از متخصص استفاده شود، مدیرانی که آگاهی ندارند، فقط چون زور و پول در دست دارند، سلیقه خود را اعمال می‌کنند.

از نگاه موسوی، ریشه مشکلات به مدیریت باز می‌گردد، او تاکید دارد: هیچ دلیل دیگری نمی‌توان برای آن در نظرگرفت، نمی‌توان گفت متخصص یا ایده نداریم، آنجایی که هم فردی ادعا می‌کند، متخصص است اما وقتی ایده ضعیفی ارائه می‌کند، در آن جا هم مشکل به مدیریت ارتباط دارد.